مومنی: رهبر شهید، هیچ‌وقت از بیت‌المال حقوق نگرفت
مومنی: رهبر شهید، هیچ‌وقت از بیت‌المال حقوق نگرفت

محسن مؤمنی‌شریف، نویسنده و پژوهشگر حوزه ادبیات و فرهنگ انقلاب اسلامی، با بیان خاطراتی کمتر شنیده‌شده از زندگی شخصی رهبر شهید، از ساده‌زیستی، عبادت، نحوه تأمین معیشت، رسیدگی به نامه‌های مردم و همچنین نقش خودسازی در تربیت نسل آینده مدیران سخن گفت. محسن مؤمنی‌شریف، نویسنده و پژوهشگر حوزه ادبیات و فرهنگ انقلاب اسلامی، در برنامه […]

محسن مؤمنی‌شریف، نویسنده و پژوهشگر حوزه ادبیات و فرهنگ انقلاب اسلامی، با بیان خاطراتی کمتر شنیده‌شده از زندگی شخصی رهبر شهید، از ساده‌زیستی، عبادت، نحوه تأمین معیشت، رسیدگی به نامه‌های مردم و همچنین نقش خودسازی در تربیت نسل آینده مدیران سخن گفت.

محسن مؤمنی‌شریف، نویسنده و پژوهشگر حوزه ادبیات و فرهنگ انقلاب اسلامی، در برنامه تلویزیونی «میداندار» که همزمان با مراسم تشییع رهبر شهید از شبکه سه سیما پخش می‌شود، به بیان خاطرات و ناگفته‌هایی از سبک زندگی، منش فردی و شیوه مدیریت رهبر شهید پرداخت.وی در ابتدای سخنان خود به روحیه عبادی آقا مجتبی، رهبر انقلاب، اشاره کرد و گفت: آقا مجتبی روزه‌های مستحبی فراوانی می‌گرفت. روزی فردی خدمت رهبر شهید عرض کرده بود که به ایشان بگویید کمتر روزه بگیرد، اما پاسخ شنیده بود: «بگذار روزه بگیرد، تو چه کار داری؟» مؤمنی‌شریف سپس با اشاره به آیات ابتدایی سوره مزمل گفت: خداوند پیش از آنکه بار سنگین رسالت را بر دوش پیامبر(ص) بگذارد، او را به شب‌زنده‌داری، نماز شب و تلاوت قرآن فرا می‌خواند. به اعتقاد رهبر شهید نیز مسئولیت‌های بزرگ بدون آمادگی معنوی امکان‌پذیر نیست و همین نگاه در تربیت فرزندان و اطرافیان ایشان نیز دیده می‌شد.وی در ادامه به ساده‌زیستی رهبر شهید پرداخت و گفت: زهد به معنای نداشتن امکانات نیست؛ بلکه یعنی انسان با وجود امکان بهره‌مندی از دنیا، آگاهانه از تجمل فاصله بگیرد. رهبر شهید می‌توانست از امکانات فراوانی برخوردار باشد، اما زندگی بسیار ساده‌ای را برای خود انتخاب کرده بود.این نویسنده با نقل خاطره‌ای از گفت‌وگوی خود با رهبر شهید افزود: روزی از ایشان پرسیدیم زندگی شما چگونه اداره می‌شود و آیا حقوقی دریافت می‌کنید؟ ایشان فرمودند نخستین بار زمانی که نماینده مجلس شدم، فهمیدم حقوق ثابت یعنی چه. پیش از آن زندگی از طریق تألیف کتاب، سخنرانی و فعالیت‌های علمی می‌گذشت. بعد از آن هم با پذیرش مسئولیت‌های دیگر، همان حقوق را قطع کردیم.
مؤمنی‌شریف ادامه داد: رهبر شهید توضیح داد که زندگی خانواده از محل نذورات و وجوه شرعی مردم اداره می‌شود. بسیاری از مردم به واسطه ارادت و اعتقاد، نذر می‌کردند و این نذورات صرف هزینه‌های زندگی می‌شد.وی با اشاره به روزهای شیوع کرونا گفت: از یکی از افراد نزدیک به بیت شنیدم که در آن دوران به دلیل کاهش نذورات، زندگی رهبر شهید با سختی بیشتری همراه شده بود. یکی از دوستان قدیمی که از این موضوع مطلع شده بود، با همراهی چند نفر مبلغ قابل توجهی تهیه کرد تا به ایشان تقدیم کند، اما رهبر شهید پس از اطلاع از این موضوع، مسئول دفتر را مورد گلایه قرار داد که چرا چنین موضوعی را مطرح کرده است و تأکید کرد این پول باید به نیازمندانی داده شود که بیش از او به آن احتیاج دارند.مؤمنی‌شریف افزود: این رفتار در حالی بود که رهبر شهید به عنوان مرجع تقلید، امکان بهره‌مندی از امکانات فراوان را داشت، اما سبک زندگی خود را هرگز تغییر نداد و حتی حاضر نشد برای مشکلات شخصی از کمک‌های ویژه استفاده کند.
وی در بخش دیگری از سخنانش خاطره‌ای از حجت‌الاسلام محمدحسن رحیمیان نقل کرد و گفت: ایشان تعریف می‌کرد که در یکی از شب‌های ماه رمضان، دیدار رهبر شهید با جانبازان ساعت‌ها طول کشید. رهبر شهید تک‌تک جانبازان را با حوصله ملاقات کرد، سخنانشان را شنید و با مهربانی با آنان برخورد کرد. پس از پایان این دیدار طولانی، همه تصور می‌کردند ایشان برای استراحت خواهند رفت، اما بلافاصله مشغول مطالعه نامه‌های مردمی شدند.به گفته مؤمنی‌شریف، در میان نامه‌ها، رهبر شهید با نامه یکی از جانبازان مواجه شد که از مشکلات خانوادگی و احتمال جدایی از همسرش نوشته بود. ایشان همان شب با حجت‌الاسلام رحیمیان تماس گرفت و خواست شخصاً موضوع را پیگیری کند. رحیمیان بعدها نقل کرده بود که همان شب اقدامات لازم انجام شد و در نهایت آن خانواده از فروپاشی نجات یافت.مؤمنی‌شریف با اشاره به این خاطره گفت: این نمونه‌ها نشان می‌دهد که رهبر شهید تنها در سطح کلان کشور تصمیم‌گیری نمی‌کرد، بلکه نسبت به کوچک‌ترین مشکلات مردم نیز احساس مسئولیت داشت و تا حل آن‌ها پیگیری می‌کرد.وی در پایان با مقایسه سرنوشت رهبر شهید با برخی حاکمان جهان اظهار داشت: کسانی که زندگی خود را صرف دنیا و قدرت کردند، پایان متفاوتی داشتند؛ اما کسی که همه عمر خود را وقف خدا و خدمت به مردم کرد، با بدرقه میلیونی مردم روبه‌رو شد. این حضور گسترده تنها یک مراسم تشییع نبود، بلکه جلوه‌ای از محبت مردم به رهبری بود که ساده زیست، برای مردم زندگی کرد و تا آخرین لحظه خود را وقف خدمت به آنان دانست.