در جریان حملات، کورههای یک و شش فولاد خوزستان آسیب دیدند؛ اما بازسازی آنها تنها به تعمیر یا تعویض چند قطعه محدود نمیشد. هدف، بازگرداندن دوباره قلب زنجیره تولید به مدار، با رعایت کامل الزامات ایمنی بود. فرآیند بازسازی با ایمنسازی سایت، ارزیابی میزان تخریب، تهیه نقشه حرارتی و آواربرداری آغاز شد و پس از […]
در جریان حملات، کورههای یک و شش فولاد خوزستان آسیب دیدند؛ اما بازسازی آنها تنها به تعمیر یا تعویض چند قطعه محدود نمیشد. هدف، بازگرداندن دوباره قلب زنجیره تولید به مدار، با رعایت کامل الزامات ایمنی بود.
فرآیند بازسازی با ایمنسازی سایت، ارزیابی میزان تخریب، تهیه نقشه حرارتی و آواربرداری آغاز شد و پس از آن، فازبندی عملیات، تأمین قطعات و منابع و اقدامات اصلاحی برای تسریع راهاندازی انجام گرفت.
یکی از اقدامات مهم، ساخت و تعویض کرینگیردرهای کورههای یک و شش بود؛ اقدامی که برای نخستینبار در فولاد خوزستان انجام شد. با این حال، راهاندازی کوره بهتنهایی کافی نیست و تجهیزات برق، کنترل، ابزار دقیق، خنککاری، انتقال مواد و سایر تجهیزات جانبی نیز باید آماده باشند.
فولاد خوزستان برای بازگرداندن تولید، رویکردی مرحلهای در پیش گرفت؛ بهگونهای که زمزم ۳ و کورههای ۲ تا ۵ در فاز نخست قرار گرفتند و سایر واحدها نیز بر اساس اولویت وارد برنامه بازسازی شدند. به این ترتیب، بازگشت تولید منتظر پایان کامل بازسازی نماند و هر بخش آماده، امکان فعالسازی دوباره بخشی از زنجیره را فراهم کرد.
این عملیات با همکاری متخصصان مکانیک، برق، ابزار دقیق، بهرهبرداری و نگهداری و تعمیرات انجام شد؛ چراکه در شرایط بحران، بازسازی یک تجهیز بدون آمادهسازی سایر اجزای زنجیره تولید امکانپذیر نیست.
در نهایت، بازسازی فولادسازی فولاد خوزستان فقط تعمیر تجهیزات آسیبدیده نبود؛ بلکه بازگرداندن هماهنگی میان تمام اجزای تولید بود تا کورهها دوباره به مدار بازگردند، فولاد مذاب تولید شود و کارخانه از یک مجموعه آسیبدیده، دوباره به یک سیستم تولیدی تبدیل شود.














































