راهآهن خواف–هرات با وجود آنکه هنوز تنها حدود ۱۲ درصد از مبادلات تناژی ایران و افغانستان را به خود اختصاص داده است، به دلیل حمل کالاهای زیربنایی، صنعتی و با ارزش افزوده بالا، به یکی از مهمترین شریانهای تجاری میان دو کشور تبدیل شده است. طبق بررسیهای انجام شده، این کریدور علاوه بر ایفای نقش در تجارت دوجانبه، به تدریج در حال تبدیل شدن به مسیر ترانزیتی منطقهای میان ایران، افغانستان، آسیای مرکزی و چین است.مطالعات میدانی از عملکرد خردادماه ۱۴۰۵ نشان میدهد که در این ماه، یک هزار و ۳۳۵ واگن حامل ۷۷ هزار و ۱۹۰ تن کالا از طریق راهآهن خواف–هرات جابهجا شده است. اگرچه این میزان در مقایسه با کل مبادلات مرزی ایران و افغانستان رقم بزرگی به نظر نمیرسد، اما ترکیب کالاهای حملشده اهمیت راهبردی این مسیر را بهخوبی نشان میدهد.بر اساس آمارهای موجود، سیمان با ۲۰ هزار و ۳۴۰ تن، آهنآلات و شمش با ۱۹ هزار و ۸۵۰ تن، فرآوردههای سوختی با ۹ هزار و ۲۰۰ تن، کاشی و سرامیک با ۷ هزار و ۳۸۰ تن، چوب با ۷ هزار و ۴۰ تن، مواد غذایی با ۵ هزار و ۵۰۰ تن، کود شیمیایی با ۳ هزار و ۳۰ تن و سایر کالاها، مهمترین محمولههای جابهجا شده در این مسیر را تشکیل میدهند.این ترکیب کالایی نشان میدهد که راهآهن خواف–هرات بیش از آنکه مسیر حمل کالاهای مصرفی باشد، وظیفه انتقال کالاهای مورد نیاز بخشهای عمرانی، صنعتی و تولیدی افغانستان را بر عهده دارد؛ کالاهایی که نقش مستقیمی در ساختوساز، توسعه زیرساختها، تأمین انرژی و تقویت بخش تولید این کشور ایفا میکنند.در حال حاضر بخش عمده تجارت ایران و افغانستان همچنان از طریق مرزهای جادهای بهویژه دوغارون، میلک و ماهیرود انجام میشود.
